บทที่ 243 Chapter 4 ของหาย [1/10]

ร่างบางถูกโยนลงบนเตียงอย่างแรงก่อนที่คนตัวโตจะกระชากชุดเดรสออกจากตัวฉันจับแยกขาเรียวให้อ้ากว้างแล้วตามมากักขังฉันไว้ด้วยร่างกายเปลือยเปล่าของเขา

“จะ เจ็บ”

“จะได้จำไง”

เขาสอดแทรกเอ็นร้อนเข้ามาในรูคับแคบที่แห้งผาก ไม่มีการเล้าโลมใด ๆ ให้รู้สึกดี ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวดที่ใจกลางสาวทำให้ฉันน้ำตาเอ่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ